คำถามว่า “ต้องทำกายภาพกี่ครั้ง” ไม่มีคำตอบแบบตัวเลขเดียวที่ใช้ได้กับทุกคน อาการเฉียบพลันต่างจากอาการเรื้อรังหรือการฟื้นฟูหลังผ่าตัดอย่างชัดเจน
แนวคิดที่เหมาะกว่าคือดูว่าคนไข้มีเป้าหมายอะไร ปัจจุบันทำอะไรไม่ได้ และตัวชี้วัดใดกำลังดีขึ้น จากนั้นจึงกำหนดความถี่โดยประเมินซ้ำเป็นระยะ
ปัจจัยที่ทำให้จำนวนครั้งไม่เท่ากัน
ระยะเวลาที่เป็น ความรุนแรง อายุ สุขภาพพื้นฐาน ลักษณะงาน ความสม่ำเสมอในการทำท่าที่บ้าน และเป้าหมายล้วนมีผลต่อแผน
- อาการใหม่หรือเรื้อรัง
- มีการผ่าตัดหรือบาดเจ็บโครงสร้างหรือไม่
- ต้องกลับไปทำกิจกรรมระดับใด
ประเมินผลจากความสามารถ ไม่ใช่คะแนนปวดอย่างเดียว
การเดินได้นานขึ้น นั่งทำงานได้มากขึ้น ยกแขนได้สูงขึ้น หรือกลับไปออกกำลังกายตามลำดับ สะท้อนการฟื้นตัวได้ชัดกว่าคะแนนปวดเพียงค่าเดียว
ช่วงแรกอาจนัดถี่ แล้วค่อยลดลง
บางกรณีต้องติดตามใกล้ชิดในช่วงแรกเพื่อปรับโปรแกรม เมื่อคนไข้ทำท่าได้ถูกและจัดการอาการได้ดีขึ้น ความถี่อาจลดลง
การทำท่าที่บ้านมีผลต่อความต่อเนื่อง
การฝึกสั้น ๆ แต่สม่ำเสมอช่วยสร้างความแข็งแรงและการควบคุม หากพึ่งเฉพาะเวลาที่มาคลินิก การเปลี่ยนแปลงระยะยาวอาจไม่เต็มที่
เมื่อแผนไม่ก้าวหน้า ควรประเมินใหม่
หากทำต่อเนื่องแล้วอาการไม่เปลี่ยนหรือแย่ลง ควรทบทวนสมมติฐาน เป้าหมาย และความจำเป็นในการส่งต่อ ไม่ควรเพิ่มจำนวนครั้งโดยไม่หาสาเหตุ
